Мужской чек-ап: ИППП, микрофлора, онкомаркер мочевого пузыря в Сузак

Изилдөөгө көрсөтмөлөр: профилактикалык текшерүү, кош бойлуу болууга даярдануу, жыныстык өнөктөштөрдүн тез-тез алмашуусу, заара-жыныс системасынын патологияларынын белгилери, урогениталдык инфекциялардын дифференциалдык диагностикасы.

Бул комплекстин курамына сезгенүү процесстерин жана жыныстык жол менен жугуучу инфекциялык ооруларды аныктоого, ошондой эле табарсык рагынын өнүгүү коркунучун баалоого мүмкүндүк берген анализдер кирет.

Зааранын жалпы анализи бөйрөктүн функциясын жана зат алмашууну баалоого жардам берет, ал эми кээ бир учурларда оорунун диагнозун айрым системага же органга чейин кыскартууга мүмкүндүк берет.

Кын трихомонадасы (Trichomonas vaginalis) — урогениталдык трихомониаздын козгогучу болгон бактерия. Инфекция эркектерде заара кылууда кычышуу, ачышуу жана ооруу, уретрадан боз-сары түстөгү суюктуктун бөлүнүп чыгышы, көтөн чучукка тараган жыныс мүчө менен арткы тешиктин ортосундагы аралыктагы ооруу, жыныстык катнаш учурунда ооруу менен көрүнөт.

Хламидия (Chlamydia trachomatis) — хламидиялык инфекциянын козгогучу болгон бактерия, кеңири таралган оору, ал көбүнчө симптомсуз өтүп, өнөкөт формага өтөт.

Гонококк (Neisseria gonorrhoeae) — гонорея деп аталган ооруну пайда кылуучу бактерия. Оору заара-жыныс системасынын былжыр челдерин жабыркатат жана эркектерде уретрадан ириңдүү бөлүнүп чыгуу, кычышуу, ачышуу, заара кылууда ооруу, уретранын аймагында кычышуу жана ачышуу менен көрүнөт.

Микоплазма гениталиум (Mycoplasma genitalium) — жыныстык катнаш аркылуу жугуучу жана заара-жыныс жолдорунун ооруларын пайда кылуучу бактерия.

Микоплазма хоминис (Mycoplasma hominis) — шарттуу-патогендик бактерия, ал эркектердин уретрасында аз санда кездешет. Жергиликтүү же жалпы иммунитеттин алсызданышы менен микоплазма хоминис активдүү көбөйө баштайт жана урогениталдык инфекция өнүгөт.

Гарднерелла (Gardnerella vaginalis) — кынды колонизациялоочу жана аялдарда бактериялык вагинозду пайда кылышы мүмкүн болгон шарттуу-патогендик бактерия. Эркек аялдан корголбогон жыныстык катнаш учурунда жугуп, алып жүрүүчү катары иштей алат.

Уреаплазма (Ureaplasma species) — эркектердин урогениталдык трактында аз санда кездешүүчү шарттуу-патогендик микроорганизмдер. Иммунитеттин төмөндөшүнүн фонунда уреаплазмалардын саны көбөйөт, уретриттин, простатиттин, эпидидимиттин, циститтин — табарсыктын сезгенишинин, орхиттин — эндин сезгенишинин өнүгүү коркунучу жогорулайт.

Кандида (Candida albicans) — урогениталдык тракттын шарттуу-патогендик жашоочуларына таандык микроскопиялык мите козу карын. Candida козу карындарынын күчөгөн өсүшү эркектерде кандидоздук баланопоститке — бүрүктүн мите козу карындык жабыркашына алып келиши мүмкүн.

Жөнөкөй герпес (учук) вирустарынын (ЖГВ) 1- жана 2-тиби герпес-вирустук инфекцияны пайда кылат. Негизинен оору белгилерсиз өтөт, бирок кээ бир учурларда ооздун, жыныс органдарынын, конъюнктиванын аймагында оорутуучу ыйлаакчалар жана жаралар менен көрүнүшү мүмкүн.

Цитомегаловирус (ЦМВ) — цитомегаловирустук инфекциянын козгогучу. Чоңдордо оору, эреже катары, белгилерсиз өтөт, бирок кош бойлуулар үчүн чоң коркунучту жаратат.

Cyfra 21-1 — табарсык рагынын негизги маркерлеринин бири.

Анализге 10–12 саат калганда зааранын түсүн жана химиялык курамын өзгөртүүчү азыктарды рациондон чыгаруу керек: алкоголдук ичимдиктер, «боёочу» жашылчалар (кызылча жана сабиз), ошондой эле туз жана татымалдар. Дарыгер менен макулдашып, заара айдама дарылардан баш тарткан жакшы.

Биоматериалды алуунун алдында сырткы жыныс органдарын кылдаттык менен жууш керек.

Инфекцияларга ПЧР-изилдөөлөрүндө анализ үчүн заараны чогултуу антибактериалдык жана вируска каршы дарыларды ичкенден кийин 1 айдан эрте эмес жүргүзүлөт.

Анализ үчүн эртең мененки зааранын биринчи жана ортоңку бөлүгү колдонулат. Мурунку заара кылуудан бери 4–5 сааттан кем эмес убакыт өтүшү керек.

Заараны эки стерилдүү контейнерге чогултуу керек: биринчи бөлүгүн каалаган контейнерге чогултса болот, ортоңку бөлүгүн өткөргүчү бар контейнерге чогултуу керек.

Контейнерлерди Гемотесттин каалаган лабораториялык бөлүмүнөн акысыз алууга болот.

Биоматериалды чогултуунун алдында капкактарынын ички бөлүгүнө, ошондой эле стерилдүү түтүкчөгө тийбестен эки контейнерди тең ачуу керек.

Заара кылууну үзгүлтүккө учуратпастан, зааранын биринчи жана ортоңку бөлүгүн удаалаш чогултуу керек: адегенде биринчи идишти агымдын астына коюу керек, андан кийин — экинчисин. Зааранын акыркы бөлүгүн чогултуунун кереги жок.

Ар бир контейнер анын көлөмүнүн төрттөн үч бөлүгүнөн ашпашы керек (30дан 80 млге чейин).

Заараны чогулткан соң капкактарын бекем бурап, эки контейнерди тең жабуу керек.

Контейнерлерди лабораториялык бөлүмгө 1,5–2 сааттын ичинде жеткирүү керек. Зарыл болсо, биоматериалды муздаткычта 1,5–2 саат 2–8 °С температурада сактоого болот.

Интерпретация результата

Результаты одного исследования не могут служить достаточным основанием для постановки диагноза или назначения лечения. Решение об этом должен принимать врач на основании всех имеющихся у него данных.

Референсные значения

Референсные значения и интерпретация показателей представлены на страницах с описанием отдельных исследований.